Jan Gembal
Jan Gembal kontynuuje tradycje polskiej i francuskiej pantomimy. Artystyczna edukacje rozpoczal w szkole aktorskiej teatru pantomimy Gnoma (Lublin, 1987-1990). Od 1990 podrózuje, mieszka, kontynuuje studia i wystepuje za granica. Podróze owocuja kontaktami z mistrzami wspolczesnej pantomimy. M.in. mial on okazje poznac styl i osobe Marcela Marceau oraz wystepowac z jego niektorymi uczniami. Ze wzgledu na sceniczne podobienstwo, znawcy pantomimy czesto przyjmuja, ze jest on bezposrednim uczniem Marceau, czego wyrazem sa niektore teatralne recenzje.
Gembal posluguje sie warsztatem klasycznej pantomimy (Jean Gaspard Deburau, Jacques Copeau, Etienne Decroux, Marcel Marceau). Wystepuje zwykle sam i unika poslugiwania sie rekwizytami. Postaci i przedmioty widowiska sa stwarzane w wyobrazni widza przy pomocy specyficznych dla pantomimy technik iluzji. Gembal nie tylko umie rozsmieszyc widzow do lez, ale tez potrafi ich wzruszyc.
Od 1996 roku Gembal prowadzi badania nad jezykiem ciala w projekcie badawczym Internationale Akademie für Philosophie (Ksiestwo Liechtenstein) i jest kierownikiem artystycznym grupy/szkoly teatralnej Mimesis (Ksiestwo Liechtenstein/Szwajcaria). Sa to dwa zrodla inspiracji, ktore pozwalaja tworzyc nowe techniki scenicznej ekspresji i ulepszac warsztat pantomimy.
Premiery do roku 2000:
1994 - Stumme Anthropologie; Theater am Kirchplatz, Schaan, Ksiestwo Liechtenstein
1996 - Stumme Anthropologie II; Theater am Saumarkt, Feldkirch, Austria
1997 - Licht Blicke; Theater 'Karl der Grosse' Zürich, Szwajcaria
1999 - Vergessene Logik; Almendhalle, Lucerna, Szwajcaria
1999 - Poesie und Pantomime; Lyriktage, Freudenstadt, Niemcy
1999 - Rodzenie - pantomimiczno-rapsodyczna drama o znaczeniu ról w rodzinie; Festiwal Zakeria: "Chatka Zaka", Lublin, Polska